Sprężyny zegarowe są również sprężynami skrętnymi i są bezpośrednim przeciwieństwem drążków skrętnych, które są wykonane z drutu sprężynowego. Jeśli weźmiemy pod uwagę kształt przestrzeni dostępnej dla funkcji sprężyny, ugięcie sprężyny zegarowej zwiększa się wraz ze wzrostem liczby zwojów, co oznacza, że musi być dostępna przestrzeń promieniowa. Są wykonane z materiału o prostokątnym przekroju poprzecznym, składającego się z płaskiego drutu walcowanego lub taśmy walcowanej na zimno lub na gorąco.
Obciążenie jest wprowadzane do sprężyny za pomocą nóżek, zazwyczaj wewnętrznego promienia wygiętego do wewnątrz pod kątem 90 stopni, który jest osadzony w szczelinie w wale. Dalsze zmiany kształtu nóżki są możliwe dla zewnętrznej nóżki.
Proces produkcyjny sprężyn zegarowych skutkuje uzyskaniem dość wyraźnego „spiralnego” kształtu, chociaż spirala ta nie jest pionowa, jak w przypadku wielu innych sprężyn.
Sprężyny zegarowe powinny działać bez żadnego kontaktu między zwojami, a zatem bez tarcia wewnętrznego. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy obciążenie jest przyłożone do sprężyny w prawidłowy sposób. Wraz ze wzrostem ugięcia i liczby zwojów należy unikać kontaktu zwojów.
